ABD’NİN BÖLGEDEN BÖLGEYE SIÇRAMA STRATEJİSİ

Yazan  25 Eylül 2009
ABD günümüzün hem tek süper gücü, hem de en büyük enerji tüketicisidir. Dolayısıyla Ortadoğu-Orta Asya eksenindeki kaynakları kontrol etmek kendisi için önemli olduğu için bu bölgelerde savaşa varan önemli riskler almaktadır.

Bölgedeki kaynakların kontrolü, ABD'nin süper güç olma koşullarının devamını sağlamakla kalmayacak, yeni süper güçlerin ortaya çıkışlarını engelleyecektir.[1]

Patriot füzelerinin Türkiye'ye satışının gündeme gelmesi, bölgedeki diğer gelişmelerle birleştiğinde ortaya ilginç bir puzzle çıkmaktadır. Artık pek işlemediği görülen Büyük Ortadoğu Projesi'nin dışında, ABD'nin başka bir projesinin olduğu da göze çarpmaktadır. ABD, bu proje dâhilinde iki koldan Orta Asya'ya sızmaya çalışacağı bir strateji geliştirmiştir.

ABD, Irak'ta zafere ulaşamamıştır. Ancak Saddam Hüseyin'in devrilerek Amerikan yanlısı bir yönetimin işbaşına getirilmesi, Rusya'nın bu ülkeyi destekleyerek Ortadoğu'ya sızma olasılığını yok ederken, İran üzerinde baskı kurabileceği bir fırsatı da yakalamış oldu. Enerji kaynaklarına son derece önem veren ABD,[2] bu sayede, güçlenmekte olan Rusya'nın üzerine gidebileceği yeni bir strateji geliştirdi.

Stratejinin Aşamaları:

ABD'nin Afganistan'daki savaş sayesinde bölgedeki askeri varlığı, Rusya'nın zayıf karnı olarak kabul edilen Orta Asya'ya baskı unsuru olmaktadır. Afganistan ile birlikte Güney Kafkasya'ya da yerleşmesi, ABD'yi Rusya'ya karşı enerji akışı konusunda avantajlı hale getirecektir.

ABD'nin sıçrama haritası, 2001'de Afganistan ve 2003'te Irak'tan olmak üzere iki ayrı bölgede başlamıştır. Bu bölgelerin ortasında kalan İran'ın yalıtılmışlığı ABD'nin stratejisini uygulamayı geciktirici bir etmendir. Bu sebeple Orta Asya ve Güneydoğu Kafkasya'nın birbirine bağlandığı Hazar Denizi'nin güneyi ve İran'ın Hazar kıyılarını kapsayan Hazar Bölgesi'ne ulaşmak için ABD'nin farklı güzergâhlara ihtiyacı vardır. Bu doğrultuda savaşın daha uzun süreceği Afganistan'dan doğrudan Orta Asya'ya, Irak'tan ise sırasıyla Türkiye'ye, Güney Kafkasya'ya ve Hazar üzerinden de Orta Asya'ya iki koldan enerji sahalarına ve güney enerji yollarına ulaşmaya çalışmaktadır.

Irak'ın fiilen bölünmesiyle ortaya çıkan durum, ABD'ye "Kürt Kartı"nı oynamak suretiyle, Türkiye'yi Güney Kafkasya ve İran'a karşı kullanabilmesi için zorlama şansı vermiştir. Buradan Güney Kafkas ülkelerine yapılacak sıçrama ise Rusya'yı kuzeye doğru geriletecektir.

ABD, 2015'te Gürcistan'da üs kurmaya çalışmaktadır.[3] Rusların kesmek istediği BTC Boru Hattı'nda ABD'yi Hazar'a taşıyan Gürcistan'dır.[4] Bununla birlikte Ermenistan'ı canlandıracak bir açılım yapması konusunda Türkiye'ye baskı yapması ve Türkiye'nin İran'a karşı sözde ABM (anti balistik füze) ihtiyacı için çok sayıda Patriot bataryası satışı yaparak Türkiye'nin doğu sınırlarına yerleşmesi girişimi, Kuzey Kafkasya'da aylardır yaşanan kargaşayla birleştiğinde, ABD'nin bölgeye yönelik bir projesi olduğunu açığa çıkarmaktadır. Bu durumda ABD'nin Güney Kafkasya'ya odaklandığı ortaya çıkmaktadır.

ABD'nin Güney Kafkasya'ya sızması, ancak müttefiki olan Türkiye üzerinden mümkündür. 1 Mart Tezkeresi ile Türkiye'deki çok sayıda üsse yerleşme girişimi engellenmiş olan ABD'nin satacağı Patriot füzeleri, Türkiye'nin doğusundaki birçok bölgeye yerleştirildiği takdirde, bu bölgelere çok sayıda Amerikalı uzman da yerleşecek ve buradan Güney Kafkasya'ya yönelik Amerikan istihbarat çalışmaları da böylece yeni bir boyut kazanacak. Bu durum bölgedeki Amerikan faaliyetlerini kolaylaştıracağından, ABD Gürcistan, Ermenistan ve Azerbaycan'ı kapsayacak çok sayıda örtülü harekâtlara girişebilecektir. Rusya'nın Gürcistan'daki harekâtının bir sebebi bunu sezdiği için olabilir.

Güney Kafkasya'daki Amerikan Çıkarları

Rusya'nın Gürcistan'daki kazanımlarından rahatsız olan ABD, burada tehlikeye düşen enerji yollarını tekrar güven altına almak istemektedir. Rus birliklerinin BTC Boru Hattı'na kadar sokulması, ABD'nin Güney Kafkasya'ya yönelik siyasetini duraksatmıştır. Gürcistan Cumhurbaşkanı Saakashvili, 2008 Ağustos'unda ülkesinin yenilgisiyle sonuçlanan savaştan sonra bile Rus karşıtı söylemlerinden vazgeçmemiş ve ABD'ye olan umudunu yitirmemiştir. Dolayısıyla bölgede bir Amerikan planının mevcut olduğunu bildiğini düşünebiliriz.

Güney Kafkasya'nın Rus nüfuzundan çıkıp Amerikan etki alanına girmesi, ABD'nin hem Rusya'yı kuzeye doğru iterek Güney Kafkasya'daki enerji yollarının güvenliğini sağlaması, hem de burayı Afganistan ile birlikte Orta Asya'ya yönelik bir sıçrama tahtası olarak kullanması demektir. Bu durumda güneyden geçen en hesaplı enerji yolları Rus denetiminden çıkarak Amerikan denetimine girecektir. Dolayısıyla, enerjiye hâkim olma hedefine ulaşamayan Rusya'nın süper güç olması imkânsızlaşırken, ABD ise 21. yüzyıl için koyduğu büyük stratejisini gerçekleştirmiş olacaktır.

Kazanacaklar Ve Kaybedecekler

ABD'nin stratejisinin hedefe ulaşmasıyla bölge ülkelerinin kazanımlarını ya da kayıplarını şu şekilde maddeleyebiliriz:

1) ABD'nin farklı bölgelerde girişmekte olduğu askeri-siyasi faaliyetlerin engellenme olasılığı en yüksek bölge Afganistan olarak gözükmektedir. Buradaki savaş açıkça ABD'nin aleyhine bir seyir izlemektedir. Afganistan olmadan ABD'nin Orta Asya'ya sızması mümkün değildir. Eğer her şey ABD'nin istediği gibi gelişirse, sözde askıda olan "Yeni Amerikan Yüzyılı" projesi tekrar hız kazanacaktır.

2) İran'ın yılsonuna kadar olan durumunun ABD'nin bu projeye pek bir etkisi olmayacaktır. İran Sorunu başlı başına bir konudur. Bununla birlikte ABD'nin Güney Kafkasya siyasetinde alacağı yol Rusya ile İran arasındaki bağlantıyı keseceğinden uzun vadede İran'ı olumsuz etkileyecektir. İran böylece çevrelenmiş olacaktır.

3) Rusya, bu projeden en zararlı çıkacak ülkedir. Çünkü stratejisi bölgedeki enerji kaynaklarının değerlendirilmesine yönelik tekelleşme üzerine kurulmuştur. ABD ile girişeceği siyasi çatışmada kaybetmesi, Rusya'nın ekonomik açıdan sınırlanmasını ve nüfuz alanının daralmasını getirecektir. Böyle bir durumda Rusya'nın süper güç olması düşünülemez..

4) Gürcistan, projeden en çok arzuladığı güvenlik kazanımını elde edecektir. Rusya'nın kuzeye itilmesi ve bu sayede güven altına alınacak olan enerji güzergâhının Gürcistan ekonomisine kazandıracakları, Gürcistan için yeterlidir.

5) Ermenistan'ın kazancı öncelikle ekonomik olacaktır. ABD'nin zorlamasıyla Türkiye'den başlayan açılım sayesinde yalıtılmışlıktan kurtulma eğiliminde olan Ermenistan, bu sayede Rusya'nın etkisinden de uzaklaşacaktır.

6) Türkiye'nin ABD'ye bağlı olacağını varsayarsak, uzun vadede pek kazançlı çıkamayacağını, hatta Ermenistan'a yönelik açılım sayesinde Azerbaycan ile ve ABD'nin projesine araç ülke olduğu için de Rusya ile ilişkilerinin bozulacağını söyleyebiliriz. Ermenistan'daki Rus üslerinin kuzeye çekilmeleri Türkiye için bir kazanım olacaktır. Yine de Ermenistan'ın gelişmesi Türkiye'nin lehine değildir. Kaldı ki, Türkiye'ye karşı Ermenistan ve Kuzey Irak Kürt Yönetimi'nin ittifak kurmaları, Türkiye'nin güvenlik harcamalarına ciddi bir artış getirecektir.

Sonuç

Irak ve Afganistan savaşlarındaki olumsuz gelişmelere bakıldığında ABD'nin bu stratejisini alternatif bir plan olarak görmek de mümkündür. Ancak bunun ana plan olduğunu düşünürsek, ABD'nin Ortadoğu-Orta Asya ekseninde, İran'ı çevreleyecek bir yarım ay şeklinde bölgeye geniş bir şekilde yerleşmesi söz konusu olur. Her halükarda en çok zarar görecek ülkeler, Rusya ve İran olacaktır. 21. yüzyıldaki büyük stratejisini nüfuz alanındaki tali enerji kaynaklarını verimli bir şekilde kullanmak ve enerji yollarını tekeline almak üzerine kurmuş olan Rusya, bunları kaybettiğinde ikinci süper güç olma amacından mahrum kalır. İran ise üç taraftan çevrelenmiş bir ülke olarak varlığını korumakta zorlanır ve uluslar arası diplomaside boyun eğme noktasına gelir.

Türkiye için önemli olan kısa vadedeki kazançlarından çok, uzun vadede Amerikan çıkarlarında bir araç devlet olmaya devam etmesidir. ABD'nin 1990'larda Orta Asya'ya ulaşma konusunda Türkiye'ye olan ihtiyacı 2000'li yıllardaki savaşlarla birlikte azalmış ama bitmemiştir.[5] Yine de bunun geçmişte Türkiye'ye getirdiği yarardan çok zararı olduğunu görmekteyiz. Türkiye bugün etnik bölünmeye doğru götürülürken, bunda ABD'nin Irak'a yönelik giriştiği iki savaşla birlikte Kuzey Irak'taki faaliyetlerinin önemli etkisi vardır. Dolayısıyla ABD'nin bölgeden bölgeye sıçrama stratejisinin Türkiye'nin yararına olacağı düşünülemez. Bu durumda gizli diplomasiyi ve iç dinamiklerini kullanarak bunu engellemesi, Türkiye'nin çıkarınadır.

* Dr. Burak Çınar, 21. Yüzyıl Enstitüsü ABD Araştırmaları Bölüm Başkanı.



[1] Burak Çınar, "Tarihte Üçüncü Güç Ve Orta Asya'da Enerji Savaşları", Güvenlik Stratejileri Dergisi, Aralık 2009.

[2] Obama yazdığı kitapta, "Enerji kaynaklarını kontrol edemeyen bir ülke, geleceğini de kontrol edemez" demiştir. Bkz. Barack Obama, Umudun Cesareti, çev. Enver Günsel ve Münevver Demir Bayhan, İstanbul, Pegasus Yayınları, 2008.

[3] Yuri Smonyan, "Pentagon Gürcistan'da Askeri Üs Yerleştirmeyi Planlıyor", 23.09.2009, http://www.ng.ru/cis/2009-09-23/1_gruzia.html (24.09.2009).

[4] Zbigniev Brzezinski ve Brent Scowcroft, Amerika Ve Dünya, çev. Manolya Aşık, İstanbul, Profil Yayınları, 2009, s.203.

[5] Brzezinski Amerikan bakış açısını, Türkiye'nin Ortadoğu'yu Avrupa'ya kazandıracak ülke olarak açıklamaktadır. Bkz. Brzezinski, s.240.

Burak ÇINAR

1973 yılında Ankara'da doğmuştur. Lise eğitimini Ankara Lisesinde tamamlamıştır. 1998 yılında Bilkent üniversitesi Uluslararası İlişkiler bölümünden mezun olmuştur.  2000 yılında Atılım üniversitesi Uluslararası İlişkiler bölümünde Yüksek lisans eğitimine başlayan çınar, buradaki eğitimini tamamladıktan sonra 2003 yılında Hacettepe üniversitesi Tarih  bölümünde başladığı doktora çalışmalarını 2007 yılında tamamlamıştır.

 

YAYINLARI (TüRKçE):

 

n    Yayınlanmamış Doktora Tezi: İkinci Dünya Savaşı'nda Doğu Cephesi ve Türkiye, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Hacettepe üniversitesi (2007).

n    Yayınlanmamış Master Tezi: Körfez Savaşı Sonrası Türkiye, Suriye ve Yunanistan'ın Savunma Politikalarının Türk Dış Politikasına Etkileri, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Atılım üniversitesi (2002).

n    Ulusal Yayın-Akademik: “Incorrect Technological Decisions”, Akademik Araştırmalar Dergisi (No: 9-10, Mayıs-Aralık 2001), s.145-177, http://www.academical.org/dergi/MAKALE/9_10sayi/s9cinar1.htm

n    Ulusal Yayın-Akademik: “Yeni NATO üyesi Doğu Avrupa ülkelerinin Dünya Silah Piyasasındaki Yerleri”, Jeopolitik (Yıl: 1, Sayı: 2,  Bahar 2002), s.128-137.

n    Ulusal Yayın-Akademik: “İkinci Dünya Savaşı'ndaki Silah Teknolojileri'nin Soğuk Savaş'a Etkileri”, Jeopolitik (Yıl: 2, Sayı: 5,  Kış 2003), s.118-127.

, s.147-154.

n    Ulusal Yayın-Akademik: “Savaş ve çatışmalardaki Amerikan Askeri Kayıpları”, Jeopolitik (Yıl: 3, Sayı: 9,  Kış 2004) s.146-157.

n    Ulusal Yayın: “Irak Savaşı'nda Teknoloji-Ordu-Harekat Bağlantısı”, Stradigma (Sayı: 7, Ağustos 2003) http://www.stradigma.com/turkce/agustos2003/makale_05.html

n    Ulusal Yayın: “Savaş Tarihinde Saldırı-Savunma İlişkisi”, Stradigma (Sayı: 9, Ekim 2003)  http://www.stradigma.com/turkce/ekim2003/makale_07.html

n    Ulusal Yayın: “İnsan, Silah ve Kültür”Panorama (Sayı: 4, Mayıs 2004) http://www.panoramadergisi.com/mayis2004/pf_version.php?id=4

n    Ulusal Yayın-Makale: “Irak'ta Güvenlik Uzak Bir Düş”, Cumhuriyet-Strateji, No: 22, (22 Kasım 2004).

n    Ulusal Yayın-Makale: “ABD İle Başbaşa Gidiyor”, Cumhuriyet-Strateji, No: 27, (3 Ocak 2005).

n    Ulusal Yayın-Makale: “Irak Savaşı'nda Silahların Etkinliği”, Cumhuriyet-Strateji, No: 29, (17 Ocak 2005).

n    Ulusal Yayın-Makale: “Tarihten Tarihe öğütler”, Cumhuriyet-Strateji, No: 41, (11 Nisan 2005).

n    Ulusal Yayın-Makale: “Türkiye'deki Tarihi Savaşalanları”, Cumhuriyet-Strateji, No: 50, (13 Haziran 2005).

n    Ulusal Yayın-Makale: “Gelişmekte Olan Bir ülkenin Savunma Sanayisi Nasıl çökertilir?”, Cumhuriyet-Strateji, No: 58, (8 Ağustos 2005)

n    Ulusal Yayın-Makale: “Irak Savaşı'nda Amerikan Kayıplarının Boyutu”, Cumhuriyet-Strateji, No: 71, (7 Kasım 2005)

n    Ulusal Yayın-Makale: “Kamboçya ve Laos Müdahaleleri Işığında Suriye'ye Askeri Müdahale”, Strateji No: 75, (5 Aralık 2005).

n    Ulusal Yayın-Makale: “Değişen Savaş Tarzları”, Cumhuriyet-Strateji, No: 80, (9 Ocak 2006).

n    Ulusal Yayın-Makale: “Irak'tan çekilme Tartışmaları Hızlandı”, Cumhuriyet-Strateji, No: 89, (13 Mart 2006).

n    Ulusal Yayın-Makale: “İran'a Olası Saldırı Yöntemleri”, Cumhuriyet-Strateji, No: 156, (25 Haziran 2007).

n    Ulusal Yayın-Makale: “Saldırı Helikopterlerinin Etkisizliği”, Cumhuriyet-Strateji, No: 165, (27 Ağustos 2007).

n    Ulusal Yayın-Makale: “Türkiye Bölgesel Düşünmeli”, Cumhuriyet-Strateji, No: 181, (17 Aralık 2007).

n    Ulusal Yayın-Makale: “Başarı Diplomasiyle Tamamlanmalı”, Cumhuriyet-Strateji, No: 184, (7 Ocak 2008).

n    Ulusal Yayın-Makale: “Ortadoğu'da Kaybolan Batı”, Cumhuriyet-Strateji, No: 186, (21 Ocak 2008).

n    Ulusal Yayın-Makale: “Irak'tan çekilmek Zor”, Cumhuriyet-Strateji, No: 189, (11 Şubat 2008).

n    Ulusal Yayın-Makale: “Rusya İzin Vermez”, Cumhuriyet-Strateji, No: 190, (18 Şubat 2008).

n    Ulusal Yayın-Makale: “Hükümetin Stratejik Başarısızlığı”, Cumhuriyet-Strateji, No: 196, (31 Mart 2008).

n    Ulusal Yayın-Makale: “Sömürü Mantığı Değişmedi”, Cumhuriyet-Strateji, No: 198, (14 Nisan 2008).

n    Ulusal Yayın-Makale: “Türkiye ‘Kabullere' Zorlanıyor”, Cumhuriyet-Strateji, No: 201, (5 Mayıs 2008).

n    Ulusal Yayın-Makale: “Savaşların Yan Etkileri”, Cumhuriyet-Strateji, No: 216, (18 Ağustos 2008)

n    Ulusal Yayın-Makale: “ABD Kayboluyor, Rusya Yükseliyor”, Cumhuriyet-Strateji, No: 217, (25 Ağustos 2008).

n    Ulusal Yayın-Makale: “Yeni Soğuk Savaşın Şekillenme Süreci”, Cumhuriyet-Strateji, No: 221, (22 Eylül 2008).

n    Ulusal Yayın-Makale: “Büyük Kedilerin Oyun Yumağı”, Cumhuriyet-Strateji, No: 223, (5 Ekim 2008).

n    Ulusal Yayın-Makale: “Vietnam Savaşı'nın Hava Muharebeleri Ve Kayıplar I”, MSI, 2008-36, (Ekim 2008).

n    Ulusal Yayın-Makale: “Savaş Ve ölüm”, Cumhuriyet-Strateji, No: 225, (20 Ekim 2008)

n    Ulusal Yayın-Makale: “Vietnam Savaşı'nın Hava Muharebeleri Ve Kayıplar II”, MSI, 2008-37, (Kasım 2008).

n    Ulusal Yayın-Makale: “Gürcistan Savaş Notları”, Cumhuriyet-Strateji, No: 230, (24 Kasım 2008).

n    Ulusal Yayın-Akademik: “Modern Savaş'ın Babası: Gustav Adolf”, Hacettepe üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi (Cilt:25 Sayı:2, Aralık 2008).

n    Ulusal Yayın-Makale: “Vietnam Savaşı'nda Zırhlı Birlikler I”, MSI, 2008-38, (Aralık 2008).

n    Ulusal Yayın-Makale: “Vietnam Savaşı'nda Zırhlı Birlikler II”, MSI, 2008-39, (Ocak 2009).

n    Ulusal Yayın-Makale: “Emperyalizmin Sınır ülkesi”, Cumhuriyet-Strateji, No: 238, (19 Ocak 2009).

n    Ulusal Yayın-Akademik: “Tarihte üçüncü Güç Ve Orta Asya Enerji Savaşları”, Güvenlik Stratejileri Dergisi, Yıl:4 Sayı:8, Aralık 2008, s.21-43, http://www.harpak.edu.tr/saren/files/GSD/guv_str_sayi_8_aralik2008.pdf

n    Ulusal Yayın-Makale: “İsrail'in Savaş Riski”, Cumhuriyet-Strateji, No: 241, (9 Şubat 2009).

n    Ulusal Yayın-Makale: “Vietnam Savaşı'nda Helikopterler”, MSI, 2008-41, (Mart 2009).

n    Ulusal Yayın-Akademik: “Moğolların İkinci Japonya Seferi: Kyushu 1281”, Hacettepe üniversitesi, Türkiyat Araştırmaları Dergisi, Sayı:10, Bahar 2009, s.37-55.

n    Ulusal Yayın-Akademik: (Yrd. Doç.Dr. Haldun Yalçınkaya ile birlikte) “Blitzkrieg'in İkinci Dünya Savaşı öncesi Uygulaması: Büyük Taarrruz”, Hacettepe üniversitesi, Cumhuriyet Tarihi Araştırmaları Dergisi (basım aşamasında).

n    Ulusal Yayın-Makale: “Afganistan'da Yeni Dönem”, ASAM Güncel Analiz, www.asam.org.tr

n    Ulusal Yayın-Makale: “McNamara'nın Ardından” ASAM Dış Politika Analizi, www.asam.org.tr

n    Ulusal Yayın-Makale: “Obama'nın Mesajı”, Stratejik Analiz (Temmuz 2009).

n    Ulusal Yayın-Makale: “Vietnam Savaşı'nda Deniz Desteği”, MSI (Temmuz 2009).

n    Ulusal Yayın-Makale: “Vietnam Savaşı'nda Nehir Desteği”, MSI (Ağustos 2009).

n    Ulusal Yayın-Akademik: “Roma Ordusu'nun Savaşlardaki üstünlüğü” (basım aşamasında), Doğu Batı.

n    Ulusal Yayın: Amerikan Ordusu'nun Afganistan'daki Etkisizliği, 21. Yüzyıl Türkiye Enstitüsü, öngörü, Eylül 2009, http://www.21yyte.org/tr/yazi.aspx?ID=3000&kat1=1

n    Ulusal Yayın: “ABD'nin Afganistan'daki Hançer Harekâtı”, 21. Yüzyıl Türkiye Enstitüsü/öngörü, Eylül 2009, http://www.21yyte.org/tr/yazi.aspx?ID=3028&kat1=1

n    Ulusal Yayın: “ABD'nin Bölgeden Bölgeye Sıçrama Stratejisi”, 21. Yüzyıl Türkiye Enstitüsü/öngörü, Eylül 2009, http://www.21yyte.org/tr/yazi.aspx?ID=3017&kat=1

n    Ulusal Yayın: “ABD'nin Irak'tan çekilmesi”, 21. Yüzyıl Türkiye Enstitüsü/öngörü, Ekim 2009, http://www.21yyte.org/tr/yazararsiv.aspx?yazar=133

n    Ulusal Yayın: “Obama Ve Nobel”, 21. Yüzyıl Türkiye Enstitüsü/öngörü, Ekim 2009, http://www.21yyte.org/tr/yazi.aspx?ID=3059&kat1=1

n    Ulusal Yayın: “Yeni Gelişmeler Işığında Amerikan-Rus Satrancı”, 21. Yüzyıl Türkiye Enstitüsü/öngörü, Ekim 2009 (yayın aşamasında).

n    Ulusal Yayın-Akademik: “Bir Savaş Nasıl Yaratılır?”, 21. Yüzyıl, Aralık 2009 (basım aşamasında).

n    Ulusal Yayın-Akademik: “Afganistan Bir Tet Saldırısı'nın Eşiğinde mi? ”, 21. Yüzyıl, Kasım 2009 (basım aşamasında).

 

ÜYE GİRİŞİ

Şifremi unuttum
  1. SON MAKALELER
  2. ÇOK OKUNANLAR

Prof. Dr. Ümit Özdağ   - 21-11-2019

Süleyman Soylu’ya Sorular

Türk milletinin Anadolu’daki milli kimlik, kültür ve egemenliğine yönelik en büyük dördüncü tehdit, modern bir kavimler göçü şeklinde 2011-2019 arasında ülkemize gelen kayıtlı-kayıtsız 5.3 milyon Suriyeli sığınmacıdan kaynaklanmaktadır.